സയ്യിദ് സിനാൻ പരുത്തിക്കോട്
കേരളത്തിലെ പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ മേഖല ഇന്ന് അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളികളിലൊന്നാണ് ഭാഷാ അധ്യാപകരുടെ രൂക്ഷമായ ക്ഷാമം. അറബി, സംസ്കൃതം, ഉറുദു തുടങ്ങിയ ഭാഷകൾ പഠിക്കാൻ ലക്ഷക്കണക്കിന് വിദ്യാർത്ഥികൾ താല്പര്യം പ്രകടിപ്പിക്കുമ്പോഴും അവർക്ക് അറിവ് പകർന്നുനൽകാൻ ആവശ്യമായ അധ്യാപകരില്ലാത്ത അവസ്ഥ അങ്ങേയറ്റം ആശങ്കാജനകമാണ്. ഒൻപത് ലക്ഷത്തോളം വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് വെറും ഏഴായിരം അധ്യാപകർ എന്നത് വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്തെ തുല്യതയെയും ഗുണനിലവാരത്തെയും ബാധിക്കുന്ന കണക്കാണ്. ഈ പ്രതിസന്ധി മറികടക്കാൻ സർക്കാർ തലത്തിലും സാമൂഹിക തലത്തിലും യുദ്ധകാലാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ഇടപെടലുകൾ അത്യാവശ്യമാണ്. നിലവിലെ നിയമന രീതികളിലെ കാലതാമസം ഒഴിവാക്കി കൂടുതൽ തസ്തികകൾ സൃഷ്ടിക്കുക എന്നതുതന്നെയാണ് ഇതിനുള്ള പ്രാഥമിക പരിഹാരം.
ഭാഷാ പഠനത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന രീതിയിൽ നിലവിലുള്ള പി.എസ്.സി റാങ്ക് ലിസ്റ്റുകളുടെ കാലാവധി നീട്ടുകയും പുതിയ വിജ്ഞാപനങ്ങൾ അടിയന്തരമായി പുറപ്പെടുവിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. പലപ്പോഴും ഉദ്യോഗാർത്ഥികൾ ഉണ്ടായിട്ടും സാങ്കേതികമായ തടസ്സങ്ങൾ കാരണം നിയമനം നടക്കാത്ത സാഹചര്യം നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. ഇത് പരിഹരിക്കാൻ വിദ്യാഭ്യാസ വകുപ്പ് പ്രത്യേക സെൽ രൂപീകരിച്ച് ഓരോ ജില്ലയിലെയും ഒഴിവുകൾ കൃത്യമായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തണം. താൽക്കാലിക അധ്യാപകരെ വെച്ച് ക്ലാസുകൾ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്ന രീതി അവസാനിപ്പിച്ച് സ്ഥിരം അധ്യാപകരെ നിയമിക്കുന്നത് കുട്ടികളുടെ പഠന നിലവാരം മെച്ചപ്പെടുത്താൻ സഹായിക്കും.
ഭാഷാ അധ്യാപകരുടെ തസ്തിക നിർണ്ണയത്തിൽ നിലവിലുള്ള മാനദണ്ഡങ്ങളിൽ കാലോചിതമായ മാറ്റം വരുത്തുന്നത് ഈ പ്രതിസന്ധിക്ക് വലിയ ആശ്വാസമാകും. കുട്ടികളുടെ എണ്ണത്തിനനുസരിച്ച് അധ്യാപകരുടെ എണ്ണം നിശ്ചയിക്കുന്ന രീതി പുനഃപരിശോധിക്കണം. കുറഞ്ഞ കുട്ടികളുള്ള സ്കൂളുകളിൽ പോലും ഭാഷാ പഠനം തടസ്സപ്പെടാതിരിക്കാൻ ‘ക്ലസ്റ്റർ’ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അധ്യാപകരെ നിയമിക്കുന്നത് ഗുണകരമാകും. ഒരു അധ്യാപകൻ തന്നെ സമീപത്തുള്ള രണ്ട് സ്കൂളുകളിൽ ക്ലാസുകൾ എടുക്കുന്ന രീതി പ്രായോഗികമാക്കിയാൽ അധ്യാപകരില്ലാത്ത സാഹചര്യം ഒരു പരിധിവരെ കുറയ്ക്കാൻ സാധിക്കും. ഇത് കുട്ടികൾക്ക് ഭാഷാ പഠനം തുടരാനുള്ള അവകാശം ഉറപ്പാക്കുന്നു.
അറബി, സംസ്കൃതം, ഉറുദു തുടങ്ങിയ ഭാഷകളിൽ ഉന്നത പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയ യുവാക്കളെ അധ്യാപന മേഖലയിലേക്ക് ആകർഷിക്കാൻ പ്രത്യേക പാക്കേജുകൾ ആവിഷ്കരിക്കണം. ഈ ഭാഷകളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർക്ക് ബി.എഡ്, കെ-ടെറ്റ് തുടങ്ങിയ യോഗ്യതകൾ നേടുന്നതിന് പ്രത്യേക പരിശീലന കേന്ദ്രങ്ങൾ സർക്കാർ മേൽനോട്ടത്തിൽ ആരംഭിക്കാവുന്നതാണ്. യോഗ്യരായ ഉദ്യോഗാർത്ഥികളുടെ കുറവ് പരിഹരിക്കാൻ സർവ്വകലാശാലകളിലെ ഭാഷാ വകുപ്പുകളുമായി സഹകരിച്ച് ഹ്രസ്വകാല കോഴ്സുകളും സ്കോളർഷിപ്പുകളും നടപ്പിലാക്കണം. വിദേശ രാജ്യങ്ങളിൽ ഈ ഭാഷകൾക്കുള്ള തൊഴിൽ സാധ്യതകൾ കൂടി പരിഗണിക്കുമ്പോൾ വിദ്യാർത്ഥികളെ ഇതിലേക്ക് ആകർഷിക്കുന്നത് ഭാവിയിൽ വലിയ ഗുണം ചെയ്യും.
വിദ്യാഭ്യാസ അവകാശ നിയമം അനുസരിച്ച് ഓരോ കുട്ടിക്കും താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഭാഷ പഠിക്കാനുള്ള സൗകര്യം ഒരുക്കാൻ സർക്കാർ ബാധ്യസ്ഥമാണ്. ഒൻപത് ലക്ഷം വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് ഏഴായിരം അധ്യാപകർ എന്ന അനുപാതം മാറ്റിയെഴുതാൻ അധ്യാപക ബാങ്ക് കൃത്യമായി ക്രമീകരിക്കണം. നിലവിൽ വിരമിച്ച യോഗ്യരായ അധ്യാപകരുടെ സേവനം അടിയന്തര ഘട്ടങ്ങളിൽ പ്രയോജനപ്പെടുത്താവുന്നതാണ്. അതോടൊപ്പം തന്നെ, ഭാഷാ അധ്യാപകർക്ക് സ്കൂളുകളിൽ നൽകി വരുന്ന അധിക ചുമതലകൾ ഒഴിവാക്കി അവരെ പൂർണ്ണമായും അധ്യയന പ്രക്രിയയിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ അനുവദിക്കണം. ഇത് അധ്യാപനത്തിന്റെ നിലവാരം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിന് കാരണമാകും.
ഐ.ടി അധിഷ്ഠിത പഠന രീതികൾ ഭാഷാ ക്ലാസുകളിൽ സജീവമാക്കുന്നത് അധ്യാപക ക്ഷാമം നേരിടാനുള്ള ഒരു താല്ക്കാലിക ബദൽ മാർഗ്ഗമാണ്. വിക്ടേഴ്സ് ചാനൽ പോലുള്ള മാധ്യമങ്ങളിലൂടെയോ ഓൺലൈൻ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളിലൂടെയോ വിദഗ്ധരായ അധ്യാപകരുടെ ക്ലാസുകൾ എല്ലാ സ്കൂളുകളിലും ലഭ്യമാക്കാം. എന്നാൽ ഇത് നേരിട്ടുള്ള അധ്യാപനത്തിന് പകരമാവില്ല എന്നതിനാൽ, സ്മാർട്ട് ക്ലാസ് റൂമുകൾ വഴി അധ്യാപകർക്ക് കൂടുതൽ കുട്ടികളിലേക്ക് ഒരേസമയം എത്താൻ സാധിക്കുന്ന സാങ്കേതിക വിദ്യകൾ വികസിപ്പിക്കണം. ഡിജിറ്റൽ കണ്ടന്റുകൾ പ്രാദേശിക ഭാഷകളിൽ തയ്യാറാക്കി കുട്ടികൾക്ക് നൽകുന്നത് അവരുടെ സ്വയം പഠന ശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കും.
തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് ഭാഷാ പഠന രംഗത്ത് വലിയ പങ്ക് വഹിക്കാൻ കഴിയും. ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകളും നഗരസഭകളും തങ്ങളുടെ പരിധിയിലുള്ള സ്കൂളുകളിൽ ഭാഷാ അധ്യാപകരുടെ കുറവുണ്ടോ എന്ന് പരിശോധിക്കുകയും, തനത് ഫണ്ട് ഉപയോഗിച്ച് താല്ക്കാലിക അധ്യാപകരെ നിയമിക്കുകയും വേണം. പ്രാദേശികമായി യോഗ്യരായ ഉദ്യോഗാർത്ഥികളെ കണ്ടെത്തി അവർക്ക് പ്രത്യേക ഓണറേറിയം നൽകി കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കാൻ ഏർപ്പാട് ചെയ്യാം. ജനകീയ പങ്കാളിത്തത്തോടെ ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നത് വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്തെ വികേന്ദ്രീകൃതമായ വികസനത്തിന് മാതൃകയാകും.
ഭാഷാ അധ്യാപകരുടെ കുറവ് പരിഹരിക്കാൻ സ്കൂൾ മാനേജ്മെന്റുകളും രക്ഷിതാക്കളും ഒത്തുചേർന്നുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്. പി.ടി.എ ഫണ്ട് ഉപയോഗിച്ച് ഇൻസ്ട്രക്ടർമാരെ നിയമിക്കുന്നത് പല സ്കൂളുകളിലും നിലവിലുണ്ടെങ്കിലും ഇതിന് ഒരു ഏകീകൃത സ്വഭാവം കൈവരണം. ഭാഷാ പഠനം വെറുമൊരു വിഷയമായി കാണാതെ സംസ്കാരത്തിന്റെയും വിനിമയത്തിന്റെയും ഭാഗമായി കാണാൻ സമൂഹത്തെ ബോധവൽക്കരിക്കണം. കൂടുതൽ കുട്ടികൾ ഈ ഭാഷകൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ സ്വാഭാവികമായും പുതിയ തസ്തികകൾ അനുവദിക്കാൻ സർക്കാരിന് മേൽ സമ്മർദ്ദമുണ്ടാകും. ഇത് ദീർഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ അധ്യാപക ക്ഷാമം പരിഹരിക്കാൻ സഹായിക്കും.
അറബിക്, സംസ്കൃതം, ഉറുദു കൗൺസിലുകൾ സംസ്ഥാന തലത്തിൽ കൂടുതൽ സജീവമാക്കണം. ഈ ഭാഷകളുടെ പ്രചാരണത്തിനും പഠനത്തിനുമായി പ്രത്യേക അക്കാദമിക് കലണ്ടറുകൾ തയ്യാറാക്കണം. ഭാഷാ അധ്യാപകർ നേരിടുന്ന വിവേചനങ്ങൾ അവസാനിപ്പിക്കുകയും മറ്റു വിഷയങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്ന അധ്യാപകർക്ക് നൽകുന്ന അതേ പരിഗണന ഇവർക്കും ഉറപ്പാക്കുകയും വേണം. കൃത്യമായ ഇടവേളകളിൽ അധ്യാപകർക്ക് പരിശീലനം നൽകുന്നതിലൂടെ അവരുടെ ബോധന രീതികൾ പരിഷ്കരിക്കാനും അതുവഴി കുട്ടികളിൽ ഭാഷയോടുള്ള താല്പര്യം വർദ്ധിപ്പിക്കാനും സാധിക്കും.
ഭരണകൂടത്തിന്റെ ശക്തമായ ഇച്ഛാശക്തിയാണ് ഈ പ്രതിസന്ധി മറികടക്കാൻ ഏറ്റവും അത്യാവശ്യം. വിദ്യാഭ്യാസ ബജറ്റിൽ ഭാഷാ പഠനത്തിനായി കൂടുതൽ തുക വകയിരുത്തുകയും നിയമന പ്രക്രിയകൾ സുതാര്യവും വേഗത്തിലുള്ളതുമാക്കുകയും വേണം. ഒൻപത് ലക്ഷം കുട്ടികളുടെ ഭാവി എന്നത് കേരളത്തിന്റെ തന്നെ ഭാവിയാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഭാഷാ പഠനത്തെ അവഗണിക്കാതെ, വേണ്ടത്ര അധ്യാപകരെ നിയമിച്ചു കൊണ്ട് ഈ പ്രതിസന്ധിയിൽ നിന്നും കരകയറാൻ കേരളത്തിന് സാധിക്കണം. സാംസ്കാരികമായ വൈവിധ്യവും വിജ്ഞാനവ്യാപനവും ലക്ഷ്യമിട്ട് മുന്നോട്ട് പോയാൽ ഈ പ്രതിസന്ധി പരിഹരിക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ.
About the Author
