സോഷ്യൽ മീഡിയ ദുരുപയോഗത്തിന്റെ ആസക്തി-മുഹമ്മദ് ഹനീഫ് പള്ളപ്പാടി

വെബ്ഡെസ്‌ക്

നമ്മുടെ കാലഘട്ടത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു സോഷ്യൽ മീഡിയ. ഒരു ക്ലിക്ക് ദൂരത്തിൽ ലോകം മുഴുവൻ നമ്മുടെ വിരൽത്തുമ്പിൽ ഒതുങ്ങുന്ന ഈ ഡിജിറ്റൽ ലോകം, ആശയവിനിമയത്തിന്റെയും വിനോദത്തിന്റെയും പുതിയ സാധ്യതകൾ തുറന്നു. ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം, ഫേസ്ബുക്ക്, യൂട്യൂബ്, ടിക്ടോക്ക് തുടങ്ങിയ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകൾ, ഓരോ വ്യക്തിക്കും തങ്ങളുടെ ജീവിതം ലോകത്തിന് മുന്നിൽ തുറന്നുകാണിക്കാനുള്ള ഒരു വേദി നൽകി. എന്നാൽ, വർണ്ണാഭമായ ഈ ലോകത്തിന്റെ മറുവശത്ത്, ഇരുളടഞ്ഞതും ദുരൂഹവുമായ ഒരു യാഥാർത്ഥ്യം ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച്, സ്ത്രീകളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, അവരുടെ സ്വകാര്യ ചിത്രങ്ങളും വീഡിയോകളും ഒരു ‘ലൈക്ക്’ അല്ലെങ്കിൽ ‘ഷെയർ’ നേടാൻ വേണ്ടി പങ്കുവെക്കുമ്പോൾ, അവ അറിയാതെ തന്നെ വലിയ അപകടങ്ങളിലേക്കും ചൂഷണങ്ങളിലേക്കും വഴിമാറുന്നു.
സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ നാം പങ്കുവെക്കുന്ന ഓരോ ചിത്രവും ഒരു ‘ഡിജിറ്റൽ ഫൂട്ട്പ്രിന്റ്’ അവശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ഒരു നിമിഷം ആസ്വദിക്കാൻ വേണ്ടി പങ്കുവെക്കുന്ന ചിത്രങ്ങൾ, പിന്നീട് സൈബർ കുറ്റവാളികളുടെ കൈകളിൽ എത്തിപ്പെടുമ്പോൾ, അത് ഒരു ജീവിതകാലം മുഴുവൻ വേട്ടയാടുന്ന ഒരു ദുരന്തമായി മാറിയേക്കാം. ഈ ചിത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, സ്ത്രീകളെ സാമ്പത്തികമായി ചൂഷണം ചെയ്യാനും, ലൈംഗികമായി അപമാനിക്കാനും, സാമൂഹികമായി ഒറ്റപ്പെടുത്താനും ശ്രമങ്ങൾ നടക്കുന്നു. ‘സുള്ളി ഡീൽസ്’, ‘ബുള്ളി ബായ്’ പോലുള്ള സംഭവങ്ങൾ ഇതിന് ഏറ്റവും ക്രൂരമായ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. സമൂഹത്തിൽ പ്രമുഖ സ്ഥാനങ്ങളിലുള്ള മുസ്ലിം യുവതികളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഒരു ‘ഓപ്പൺ സോഴ്സ് പ്രോജക്റ്റ്’ എന്ന പേരിൽ ഓൺലൈനിൽ ലേലത്തിന് വെച്ചത്, വെറുമൊരു സൈബർ കുറ്റകൃത്യമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് മതപരമായ വിദ്വേഷത്തിന്റെയും സ്ത്രീവിരുദ്ധതയുടെയും ഏറ്റവും നീചമായ രൂപമായിരുന്നു.

സൈബർ കുറ്റവാളികൾ പുതിയ സാങ്കേതികവിദ്യകൾ ഉപയോഗിച്ച് തങ്ങളുടെ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ കൂടുതൽ വിപുലീകരിക്കുകയാണ്. ‘ഡീപ്ഫേക്ക്’ സാങ്കേതികവിദ്യ ഇതിലൊന്നാണ്. ഒരു വ്യക്തിയുടെ മുഖം മറ്റൊരു ശരീരത്തിൽ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് അശ്ലീല വീഡിയോകൾ നിർമ്മിക്കാൻ ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിക്കുന്നു. സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന സാധാരണ ചിത്രങ്ങൾ പോലും ഇതിനായി ദുരുപയോഗം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. ഈ വ്യാജ വീഡിയോകൾ ഇരകളുടെ അനുമതിയില്ലാതെ പ്രചരിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അത് അവരുടെ മാനസികാരോഗ്യത്തെയും സാമൂഹിക നിലയെയും അഗാധമായി ബാധിക്കുന്നു. ഇത്തരം വ്യാജ വീഡിയോകളുടെ വ്യാപനം സൈബർ ഇടങ്ങളിലെ വിശ്വാസ്യതയെ തന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു.

സൈബർ ഇടങ്ങളിലെ ഈ അരക്ഷിതാവസ്ഥയുടെ വ്യാപ്തി വർധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. മെറ്റയുടെ ആഭ്യന്തര റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം, ഓരോ ദിവസവും ഒരു ലക്ഷത്തോളം കുട്ടികളും യുവതികളും ഓൺലൈൻ ലൈംഗികാതിക്രമങ്ങൾക്ക് ഇരയാകുന്നു. 2024-ൽ ഇന്ത്യയിൽ മാത്രം 20 ലക്ഷത്തിലധികം സൈബർ ക്രൈം കേസുകളാണ് സ്ത്രീകൾക്കെതിരെയുള്ള ഓൺലൈൻ ആക്രമണങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത്. ഈ കണക്കുകൾ ഒരു വലിയ വിപത്തിനെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. സൈബർ സ്റ്റോക്കിംഗ്, ഭീഷണിപ്പെടുത്തൽ, മോർഫിംഗ്, റിയൽ ടൈം സ്ക്രീൻഷോട്ട് പങ്കിടൽ എന്നിവയെല്ലാം ഈ ആക്രമണത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങളാണ്.

ഈ ഗുരുതരമായ അവസ്ഥയെ നേരിടാൻ നിയമങ്ങൾ നിലവിലുണ്ട്. പോക്‌സോ ആക്ട് (2012), ഇൻഫർമേഷൻ ടെക്‌നോളജി ആക്ട് 67B, Indecent Representation of Women (Prohibition) Act (1986) എന്നിവ സ്ത്രീകളുടെയും കുട്ടികളുടെയും ചിത്രങ്ങളുടെ ദുരുപയോഗം തടയാൻ ലക്ഷ്യമിടുന്നു. ഈ നിയമങ്ങൾ പ്രകാരം കുറ്റവാളികൾക്ക് കഠിനമായ ശിക്ഷകൾ ലഭിക്കും. എങ്കിലും, പലപ്പോഴും ഇരകൾക്ക് നിയമസഹായം തേടാൻ വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ നേരിടേണ്ടി വരുന്നു. കേസിന്റെ ദൈർഘ്യം, സമൂഹത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒറ്റപ്പെടൽ, മാനസികമായ ആഘാതം എന്നിവ പലപ്പോഴും പരാതി നൽകുന്നതിൽ നിന്ന് സ്ത്രീകളെ പിന്തിരിപ്പിക്കുന്നു.

ഈ ദുരവസ്ഥയ്ക്ക് നിയമനിർമ്മാണങ്ങൾ മാത്രം പോരാ. സമൂഹത്തിൽ ഒരു വലിയ ബോധവൽക്കരണം അനിവാര്യമാണ്. സൈബർ സുരക്ഷയെക്കുറിച്ചും ഓൺലൈൻ ഇടങ്ങളിൽ പാലിക്കേണ്ട മര്യാദകളെക്കുറിച്ചും ഓരോ വ്യക്തിയും ബോധവാന്മാരായിരിക്കണം. സൈബർ ഇടങ്ങളിൽ എന്താണ് പങ്കുവെക്കുന്നത് എന്നതിനെക്കുറിച്ച് സ്വയം വിലയിരുത്താനും, സ്വകാര്യ വിവരങ്ങൾ പരമാവധി സംരക്ഷിക്കാനും ശ്രദ്ധിക്കണം. സോഷ്യൽ മീഡിയ അക്കൗണ്ടുകളുടെ പ്രൈവസി സെറ്റിങ്‌സ് ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം ക്രമീകരിക്കുകയും, അപരിചിതരിൽ നിന്ന് വരുന്ന റിക്വസ്റ്റുകൾ സ്വീകരിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്.

ഒരുകാലത്ത് സ്വകാര്യമെന്ന് കരുതിയിരുന്ന നമ്മുടെ ചിത്രങ്ങളും ഓർമ്മകളും ഇന്ന് പൊതുഇടങ്ങളിൽ ദുരുപയോഗം ചെയ്യപ്പെടുന്നത് ഒരു വലിയ ദുരന്തമാണ്. ‘ലൈക്കുകളും’ ‘കമന്റുകളും’ നൽകുന്ന താത്കാലിക സന്തോഷത്തിന് വേണ്ടി നാം നമ്മുടെ ആത്മാഭിമാനവും സുരക്ഷയും ബലികഴിക്കാതിരിക്കുക. ഒരു ചിത്രം പോസ്റ്റ് ചെയ്യുമ്പോൾ, അത് ആരാണ് കാണുന്നതെന്നും, എങ്ങനെ ദുരുപയോഗം ചെയ്യപ്പെടുമെന്നും ചിന്തിക്കുന്നത് ബുദ്ധിപൂർവ്വമാണ്. നമ്മുടെ ജീവിത മൂല്യം നിർണ്ണയിക്കുന്നത് ഡിജിറ്റൽ ലോകത്തെ കയ്യടികളല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ വ്യക്തിത്വവും കഴിവുകളുമാണ്.

അവസാനമായി, സൈബർ ലോകത്ത് നാം ഒറ്റയ്ക്കല്ല. ഇത്തരം ആക്രമണങ്ങൾ നേരിടുന്നവർക്ക് നിയമപരമായ സഹായം തേടാനും സമൂഹത്തിന്റെ പിന്തുണ ഉറപ്പുവരുത്താനും സാധിക്കണം. ഒരു ഡിജിറ്റൽ സമൂഹം എന്ന നിലയിൽ, ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും സുരക്ഷയും സ്വകാര്യതയും ഉറപ്പുവരുത്തേണ്ടത് നമ്മുടെ കൂട്ടായ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സംവാദങ്ങൾ തുടരുകയും, പുതിയ തലമുറയെ ഈ അപകടങ്ങളെക്കുറിച്ച് ബോധവൽക്കരിക്കുകയും ചെയ്താൽ മാത്രമേ ഈ പ്രതിസന്ധിക്ക് ഒരു പരിഹാരമുണ്ടാകൂ.