സയ്യിദ് സിനാൻ പരുത്തിക്കോട്
മരണത്തിൻ്റെയും കണ്ണീരിൻ്റെയും നിഴലിൽ ജീവിക്കുന്ന ഒരു ജനതയുടെ ചിത്രം ഇന്ന് ലോകത്തിൻ്റെ മുന്നിലുണ്ട്. ഫലസ്തീൻ, പ്രത്യേകിച്ചും ഗാസ, ഇന്ന് ലോക മനസ്സാക്ഷിയുടെ ഒരു നിലവിളിയായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഇസ്രായേൽ സൈന്യം നടത്തുന്ന നിരന്തരമായ ആക്രമണങ്ങൾ സാധാരണക്കാരുടെ ജീവിതത്തെ ദുരിതപൂർണ്ണമാക്കിയതിനപ്പുറം, അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങളെയും മാനുഷിക മൂല്യങ്ങളെയും വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നേറുകയാണ്. ഓരോ ദിവസവും നൂറുകണക്കിന് ആളുകളാണ് കൊല്ലപ്പെടുന്നത്, പരിക്കേൽക്കുന്നത്. ആശുപത്രികളും സ്കൂളുകളും പോലും ആക്രമിക്കപ്പെടുന്നത് യുദ്ധത്തിൻ്റെ എല്ലാ നിയമങ്ങളെയും ലംഘിക്കുന്ന കാഴ്ചകളാണ്. വൈദ്യുതി, വെള്ളം, ഭക്ഷണം എന്നിവയുടെ ലഭ്യത പൂർണ്ണമായും വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ട ഗാസയിലെ ജനത, ഒരു തുറന്ന ജയിലിൽ ജീവിക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്. അന്താരാഷ്ട്ര സംഘടനകൾ സഹായമെത്തിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, ഇസ്രായേൽ അതിനെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നുവെന്ന് ആരോപണങ്ങളുണ്ട്. ഇത് ഒരു യുദ്ധമായിട്ടല്ല, മറിച്ച് ഒരു ജനതയെ തുടച്ചുനീക്കാനുള്ള ശ്രമമായിട്ടാണ് പലരും വിലയിരുത്തുന്നത്.
വെസ്റ്റ് ബാങ്കിൻ്റെ വേദനയും ഇസ്രായേലിൻ്റെ കയ്യേറ്റങ്ങളും
ഗാസയിൽ നടക്കുന്ന ആക്രമണങ്ങൾക്ക് സമാന്തരമായി, വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലെ ഫലസ്തീൻ ജനതയും കടുത്ത വെല്ലുവിളികൾ നേരിടുന്നുണ്ട്. ഇസ്രായേൽ സൈന്യത്തിൻ്റെ നിരന്തരമായ റെയ്ഡുകളും അറസ്റ്റുകളും അവിടെ പതിവ് കാഴ്ചകളായി. എന്നാൽ, ഇതിനെല്ലാം അപ്പുറം, ഇസ്രായേൽ നടത്തുന്ന കുടിയേറ്റ കേന്ദ്രങ്ങളുടെ വികസനം സമാധാനത്തിനുള്ള എല്ലാ സാധ്യതകളെയും ഇല്ലാതാക്കുന്നു. അന്താരാഷ്ട്ര കോടതികളും സംഘടനകളും ഈ കുടിയേറ്റങ്ങൾ നിയമവിരുദ്ധമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടും, ഇസ്രായേൽ അതിനെ അവഗണിക്കുകയാണ്. പ്രധാനമന്ത്രി ബെഞ്ചമിൻ നെതന്യാഹു പുതിയ കുടിയേറ്റങ്ങൾക്ക് അനുമതി നൽകിയത് ഈ വിഷയത്തിൽ ഇസ്രായേലിനുള്ള സമീപനത്തിൻ്റെ വ്യക്തമായ സൂചനയാണ്. ഈ നടപടികൾ ഫലസ്തീൻ ജനതയെ പ്രകോപിപ്പിക്കുക മാത്രമല്ല, ദ്വിരാഷ്ട്ര പരിഹാരം എന്ന ആശയം വെറും ഒരു സ്വപ്നമായി അവശേഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ലോകം രണ്ട് തട്ടിൽ, നിശ്ശബ്ദതയും പ്രതിഷേധവും
ഫലസ്തീൻ വിഷയത്തിൽ ലോകരാഷ്ട്രങ്ങൾ രണ്ട് തട്ടിലാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്. ഇസ്രായേലിന് സൈനികമായും നയതന്ത്രപരമായും പിന്തുണ നൽകുന്ന പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളും, ഫലസ്തീൻ ജനതയുടെ അവകാശങ്ങൾക്കായി ശബ്ദമുയർത്തുന്ന അറബ്-ഇസ്ലാമിക രാജ്യങ്ങളും. അമേരിക്ക ഉൾപ്പെടെയുള്ള രാജ്യങ്ങളുടെ പിന്തുണയാണ് ഇസ്രായേലിന് അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങളെയും സമ്മർദ്ദങ്ങളെയും അവഗണിച്ച് മുന്നോട്ട് പോകാൻ ധൈര്യം നൽകുന്നത്. എന്നാൽ, യൂറോപ്പിലെയും മറ്റ് രാജ്യങ്ങളിലെയും ജനങ്ങൾ തെരുവിലിറങ്ങി ഫലസ്തീൻ ജനതയ്ക്ക് ഐക്യദാർഢ്യം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നുണ്ട്. ഇത് ഭരണകൂടങ്ങൾക്കും ജനങ്ങൾക്കും ഇടയിലുള്ള വൈരുധ്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതേസമയം, ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ആഗോള സംഘടനകൾ വെടിനിർത്തലിനായി ശ്രമിക്കുമ്പോഴും, അതിന് വേണ്ടത്ര സ്വാധീനം ചെലുത്താൻ അവർക്ക് കഴിയുന്നില്ല. ഇത് ഈ സംഘടനകളുടെ പ്രസക്തിയെ തന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു.
ഭാവിയുടെ പാത, ഇരുളോ വെളിച്ചമോ?
ഫലസ്തീൻ-ഇസ്രായേൽ സംഘർഷം സമീപഭാവിയിൽ അവസാനിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് അതിശയോക്തിയാകും. ഇസ്രായേലിൻ്റെ നിലപാടുകൾ കൂടുതൽ കടുപ്പമാവുകയും ഫലസ്തീൻ ചെറുത്തുനിൽപ്പ് ശക്തികൾ ശക്തമായി പ്രതികരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ഈ പോരാട്ടം ഒരു നീണ്ട കാലത്തേക്ക് തുടരാനാണ് സാധ്യത. സമാധാന ചർച്ചകൾ പൂർണ്ണമായും നിലച്ച അവസ്ഥയിലാണ്. അതിനാൽ, ഫലസ്തീൻ ജനതയുടെ ദുരിതങ്ങൾ തുടരുകയും മേഖലയുടെ സ്ഥിരത കൂടുതൽ വഷളാവുകയും ചെയ്യും. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ, അന്താരാഷ്ട്ര സമൂഹം വെറും കാഴ്ചക്കാരായി നിൽക്കാതെ, ശക്തമായ നിലപാടുകൾ എടുത്ത് ഈ പ്രതിസന്ധിക്ക് പരിഹാരം കാണേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്. അല്ലാത്തപക്ഷം, ചരിത്രം ഈ നിശ്ശബ്ദതയ്ക്ക് കനത്ത വില നൽകേണ്ടിവരും.
About the Author
