🎴മുൻപേ പറന്നകന്നവൻ 🤲 സഹീദ് പി.പി, എളേറ്റിൽ-ചളിക്കോട്,റിയാദ്

വെബ്ഡെസ്‌ക്

വിദ്യാഭ്യാസകാലത്തെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാലഘട്ടമേതെന്ന് ആരെങ്കിലും എന്നോട് ചോദിച്ചാൽ ഞാൻ ഒറ്റവാക്കിൽ ഉത്തരം പറയും നമ്മുടെ ഡിഗ്രി കാലമെന്ന്. അത്രമേൽ ആനന്ദകരവും, സന്തോഷവും, തമാശകളും, കുസൃതിത്തരങ്ങളും നിറഞ്ഞതായിരുന്നു ആ കാലം. നർമ്മം ആസ്വദിക്കാനുള്ള കഴിവ് മാത്രമല്ല അത് അവസരോചിതമായി അവതരിപ്പിക്കാനുള്ള അസാമാന്യമായ കഴിവും ഓരോരുത്തർക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു. പൊട്ടിച്ചിരികളില്ലാത്ത ഒരു ഔവർ പോലും ഇക്കണോമിക്സ് ക്ലാസ്സിൽ ഇല്ലായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ മറ്റു സബ്ജെക്റ്റുകാർ പ്രത്യേകിച്ച് ലിറ്ററേച്ചറുകാർ അവരുടെ ഒഴിവുസമയം നമ്മുടെ ക്ലാസ്സിൽ ചിലവഴിച്ചത് (ചിലർക്കു വേറെ ഉദ്ദേശം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ പോലും ). ഏറ്റവും കൂടുതൽ ശ്രോതാക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നത് ഗിരീഷിന്റെയും മത്തായിയുടെയും തമാശകൾക്കായിരുന്നു. ഗിരീഷ് തമാശ പറയുമ്പോൾ അവൻ ചിരിക്കുകയേയില്ല, ദിനേശൻ മറിച്ചാണ് അവൻ ആദ്യം ചിരിക്കും, അനിൽ According to Mathai എന്ന് പറഞ്ഞാണ് തുടങ്ങിയിരുന്നത് അത് അവസാനം അവന്റെ തന്നെ ഇരട്ടപ്പേരായി. ആക്കാലത്തു ഒഴിവുസമയം ഇന്നത്തെ പോലെ കുനിഞ്ഞിരുന്നു മൊബൈലിൽ തോണ്ടികളിക്കലല്ലായിരുന്നു, പരസ്പരം മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി സംസാരിക്കുമായിരുന്നു, തമാശകൾ പറയുമായിരുന്നു, അവസരം കിട്ടുമ്പോഴെല്ലാം പരസ്പരം പാരവെക്കുമായിരുന്നു, ഇരട്ടപേരുകൾ വിളിച്ചു കളിയാക്കുമായിരുന്നു.ഗിരീഷിനെ ഹെഡ്മാസ്റ്ററെന്നും, അനിലിനെ മത്തായിയെന്നും, സലീമിനെ വടിവേലുവെന്നും, സലാമിനെ ACC യെന്നും,ചീക്കിലോടു ലത്തീഫിനെ അരിങ്ങോടരെന്നും മായിരുന്നു വിളിച്ചിരുന്നത്, എല്ലാവർക്കും ഇരട്ടപ്പേരുണ്ടായിരുന്നു, ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാൽ എല്ലാവർക്കും എല്ലാവരിലും ആധിപത്യം ഉണ്ടായിരുന്നു,എന്നാൽ ആർക്കും ആരോടും പരാതിയും പരിഭവവും ഇല്ലായിരുന്നു.
ലത്തീഫ്….. നിന്നെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകൾ എന്നിൽ നിന്നും പടിയിറങ്ങുന്നില്ല, ക്ലാസ്സിൽ നമുക്കിടയിൽ വെൽഡ്രസ്സ് ചെയ്ത്, സുസ്‌മേരവദനനായി, ചുറുചുറുക്കോടുകൂടി, എപ്പോഴും മുഖത്ത് നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയുമായി, പ്രസന്നമായ സംസാരത്തിന്നിടക്ക് എല്ലാവരുടെയും തോളിൽ കയ്യിട്ടുനടന്നിരുന്ന വേറിട്ട ഒരു വ്യക്തിത്വമായിരുന്നു.
ക്ലാസ്സിൽ നീ സജീവമായിരുന്നു,നിരന്തരമായ സംശയങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചും, ചോദ്യങ്ങളും, മറുചോദ്യങ്ങളും, ഉപചോദ്യങ്ങളുമായി നീ അധ്യാപകരെ വല്ലാതെ കുഴക്കുമായിരുന്നു.അന്നേ നിനക്ക് വ്യക്തമായ ലക്ഷ്യവുംവല്ലാത്തൊരു ആത്മവിശ്വാസവും ഉണ്ടായിരുന്നു,പക്ഷികളെപോലെ ഇരിക്കുന്ന ചില്ലയിലല്ല സ്വന്തം ചിറകുകളിലായിരുന്നു നിനക്ക് വിശ്വാസം. ഞങ്ങൾക്കെല്ലാം എങ്ങിനെയെങ്കിലും ഡിഗ്രി സർട്ടിഫിക്കറ്റ് കിട്ടിയാൽ മതിയായിരുന്നു. ക്ലാസ്സിൽ നിന്റെ സംശയങ്ങളും അതിന്റെ വിശദീകരണവുമെല്ലാം ക്ലാസ്സ്‌ ടൈമും കഴിഞ്ഞു നീണ്ടുപോകുമ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ ഭയം അപ്സരയിൽ നൂൺഷോ യുടെ ടിക്കറ്റ് തീർന്നുപോകുമോ എന്നതായിരുന്നു, ഞങ്ങളുടെ നീരസം ഡസ്കിലടിച്ചു ബഹളം വെച്ചും നിനക്ക് ഞങ്ങൾ തന്നെ ചാർത്തി തന്ന ഒലാവാ എന്ന ഇരട്ടപ്പേര് വിളിച്ചും അറിയിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.ആരാണ് ആ പേര് നിനക്കിട്ടത് ഇന്നെനിക്ക് ഓർമയില്ല,ഒരു പക്ഷെ നമ്മൾ പഠിച്ച സ്റ്റോറിയിലെയോ, നോവലിലെയോ, ഡ്രാമയിലെയോ കഥാപാത്രമായിരിക്കാം.ക്ലാസ്സിൽ ഒരു പക്ഷെ കോളേജിൽ തന്നെ കുട്ടികളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ആക്കാലത്തു തെറ്റില്ലാതെ ഒഴുക്കോടുകൂടി ഇംഗ്ലീഷ് സംസാരിച്ചിരുന്നത് എന്റെ ഓർമയിൽ നീ മാത്രമായിരുന്നു. ജോർജ് സാറുമായി പഠനകാര്യങ്ങളും അല്ലാത്തതുമായ വിഷയങ്ങൾ നീ ഇംഗ്ലീഷിൽ സംവദിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ പലപ്പോഴും കൗതുകത്തോടെ നോക്കിയിരുന്നിട്ടുണ്ട്.കോളേജിന്റെ സിൽവർജൂബിലി ആഘോഷത്തിൽ ആൺകുട്ടികളുടെ ഒപ്പനയിൽ സുന്ദരനും, കട്ടിമീശയും ഉള്ള ഒരാളെ പുതിയാപ്ലയായി വേണ്ടിവന്നപ്പോൾ ആദ്യം നിന്റെ പേരായിരുന്നു വന്നത്,കാരണം ദൈവം നിനക്ക് സൗന്ദര്യവും ബുദ്ധിയും ആവോളം തന്നിരുന്നു.നീ ഒഴിവുകഴിവ് പറഞ്ഞു മാറിയപ്പോൾ വിരോധാഭാസം എന്നുപറയട്ടെ ഇത് രണ്ടുമില്ലാത്ത ഞാൻ പുതിയാപ്ലയും ഗിരീഷ് ബ്രോക്കറുമായി.എന്നെ പുതിയാപ്ലയാക്കാൻ മേക്കപ്പ്മാൻ അന്ന് കുറെ പാടുപെട്ടു,മീശ പോയിട്ട് പൊടി മീശപോലും ഇല്ലായിരുന്നു, അങ്ങിനെയാണ് ഞാനും റിനീഷും എല്ലാവർക്കും വാവയായത്. പക്ഷെ അന്ന് ഞങ്ങൾക്കില്ലാത്ത രണ്ടുകാര്യം ഇന്നും ഇല്ല എന്നതാണ് അസൂയയും കുശുമ്പും.
കോഴിക്കോട് വിശ്വ ഭാരതീ കോളേജിൽ നിന്ന് ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞു പിന്നീട് നമ്മളെല്ലാം പല മേഘലകളിലായി ഞാനും -നീയുമായി പിരിഞ്ഞു.നീണ്ട മുപ്പത് വർഷത്തിനിപ്പുറം വറ്റി വരണ്ടുണങ്ങിയ പഴയ സൗഹൃദങ്ങൾ സുരേഷും, സതീശും, പ്രകാശും, മധുവുമെല്ലാം ചേർന്ന് നട്ടു നനച്ചു വളർത്തിയപ്പോൾ എല്ലാറ്റിനും ആവേശമായി നീ മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നു. സുരേഷ് പറയുമായിരുന്നു ഏതൊരു മീറ്റിംഗ് വിളിച്ചാലും നീ ഓടിയെത്തുമായിരുന്നു, എത്ര തിരക്കാണെങ്കിലും ഫോൺ അറ്റൻഡ് ചെയ്യുമായിരുന്നുവെന്ന്.നിന്നിലുള്ളിലെ ചാരിറ്റി ചെയ്യാനുള്ള മനസ്സിനെ ബിന്ദു ഒരിക്കൽ എടുത്തുപറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഞാൻ നാട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ നമ്മൾ 25സെപ്റ്റംബർ 2022 ൽ മനാഞ്ചിറയിൽ ഒത്തുകൂടി ഓർമ്മകൾ പുതുക്കി പിരിയാൻ നേരം തോളിൽ കയ്യിട്ടു ഫോട്ടോക്ക് പോസ് ചെയ്തപ്പോൾ ഞാൻ പോലും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത കാര്യം നീ വളരെ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ വീണ്ടും ആഗ്രഹിച്ചുപോയി ഇങ്ങനെ തോളോടുതോൾ ചേർന്ന് ഇനിയും കുറെ ദൂരം നടക്കാൻ. യാദൃശികമായാണ് അന്ന് നമ്മുടെ ഡ്രസ്സുകൾ ഒരേ കളറായത് പക്ഷെ നിസ്സാരമായ അതുപോലും നീ ശ്രദ്ധിച്ചുവെന്നതാണ്.നീ എനിക്കാരെല്ലാമോ ആയിരുന്നുവെന്ന ഓർമപ്പെടുത്തലാണിതെല്ലാം.നിന്നെ കുറിച്ച് നല്ലത് പറയാൻ എന്റെ വാക്കുകൾക്ക് കനം പോരാ എന്ന പോരായ്മ ഞാൻ തിരിച്ചറിയുന്നു.ഓർമ്മിക്കപ്പെടാനുള്ള യോഗ്യത നേടുക എന്നതാണ് ഒരായുസ്സിലെ പ്രധാന വിജയം, ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിൽ പ്രശസ്തനായ ഒരു ഇന്ത്യൻ ബാരിസ്റ്റർ നമുക്ക് നേടിത്തന്ന സ്വാതന്ത്ര്യദിനത്തിലാണ്അവരുടെ പിൻതലമുറക്കാരനായ ബാരിസ്റ്റർ കൂടിയായ നീ ഞങ്ങളെ വിട്ടുപോയത്. അസുഖമായി icu വിലാ യിരുന്നപ്പോഴും, പിന്നീട് റൂമിലേക്ക് നിന്നെ മാറ്റിയെന്നറിഞ്ഞപ്പോഴും തിരിച്ചുവരുമെന്ന് തന്നെയായിരുന്നു പ്രതീക്ഷ. വി ശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല ഒരിക്കൽ കൂടി തോളിൽ കയ്യിട്ടു നടക്കാൻ നീ ഇല്ല എന്ന സത്യം,ദൈവത്തിന്റെ കണക്കുപുസ്തകത്തിൽ മരണം അനിവാര്യമാണ് അത് എത്ര പ്രിയപ്പെട്ടവരായാലും, അതിനു കാലവും, സമയവും, വലിപ്പചെറുപ്പവുമില്ല. ഖുർആനിലെ മൂന്നാമത്തെ അധ്യായത്തിലെ 185
മത്തെ വചനം ഇങ്ങിനെ പറയുന്നു, കുല്ലു നഫ്‍സിൻ ദാഇഖത്തുൽ മൗത്ത് (എല്ലാ ശരീരവും മരണം ആസ്വദിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും ). കോടതി മുറിയിൽ വാദ പ്രതിവാദങ്ങൾ നടത്തി നിയമത്തിന്റെ നൂലാമാലകൾ പരിശോധിച്ചു ജഡ്ജിക്കുമുൻപിൽ നിരത്തി നിന്റെ കക്ഷിക്കനുകൂലമായ വിധി സമ്പാദിച്ച നിനക്ക്, ദൈവത്തിന്റെ കോടതിയിൽ നീ ചെയ്തുവെച്ച നന്മകൾക്കു നിനക്കനുകൂലമായ വിധിയുണ്ടാകട്ടെ എന്നാത്മാർഥമായി പ്രാത്ഥിച്ചുകൊണ്ട് സഹപാഠി, Saheed.
In the end, we will all become stories